سفر تبریز
بعد از آنکه هر سال در مرداد ماه در اردوی تفریحی-سیاسی شاخه جوانان مشارکت شرکت کرده و فرصت دیدن یکی از شهرهای ایران را پیدا میکردیم( تا حالا اصفهان و همدان رفته ایم) امسال چون کسی از مشارکتی های جوان آزاد نیست که بتواند برنامه ای هماهنگ کند دفتر حزب در تهران هم که پلمپ شده خودمان -جماعت شارنیوزی- راه افتادیم و سفری 4 روزه به تبریز را تدارک دیدیم. البته تبریز که برای ما خانه دوم است ولی چون جمعمان جمع و فارغ از دنیا بودیم، بسیار خوش گذشت.
نقطه عطف سفر پیشنهاد های کاک هیوا و سفر کندوان بود که اولی افتضاح از آب درآمد و دومی عالی بود به تمام معنا. طبیعتا ولی عصر، شاه گلی و حرکت های اصلاحی! ... هم در اسکجوال سفرمان جایگاه ویژه ای داشت.
خدا سایه پدر و ماشینش را کماکان از سر ما کم نکند.
طبیعتا برای بنده آبگوشتی حاج عباس -خیابان تربیت- دلپذیر ترین مکان تبریز است یک بار اما در حین آبگوشت خوردن در یک جای دیگر، دیدیم آشپز غذا را روی شعله رها کرده و رفته که یکی از دوستان خواست وی را صدا بزند که جمله ای تاریخی بر زبان راند: آقا آب این آبگوشت "چنید".
لغت نامه دهخدا جلد سوم:"چنید" لغتی است کردی که همین الان وارد زبان فارسی شده که مردمان سقز آن را "چنیا" تلفظ می کنند مثال: ئاوه که ی چنیا .بگذارید نام این دوست باریک و دراز را افشا نکنم.
اما کندوان جای عحیب و بسیار دیدنی ای بود. خانه های که در دل کوه ساخته شده بود و هنوز هم مردم به همان سبک سیاق در آنجا زندگی می کردند. نکته جالب اینکه توریست ها راحت به داخل منازل رفت و آمد می کردند و بومی ها هم زندگی روزانه خود را تعطیل نمی کردند مثلا من وارد یکی از خانه شدم سری به اتاق ها زدم خانم مسنی داشت آشپزی می کرد و حضور من هم توجه اش را جلب نکرد. یکی از دوستان گفت وارد خانه ای شده که اهالی داشتد خود را برای ...
آماده می کردند. راست و دروغ اش پای خود نامردش.
عجب هوای نابی دارد این شهر، خنک و گاهی هم سرد.
عرض می شود که جمعه گذشته 27 ساله شدم و به میمنت این روز عزیز دوستان مراسمی در خور اینجانب تدارک دیده بودند که بنده نیز الطفات نموده و از آنها تشکر کرده و کادوهایشان را قبول کردم. هم سورپریز بود هم شین پریز! بچه ها دستتان درد نکند ایشالا در عروسیتان جبران کنم.
اما نکته حائز اهمیت تولد مریم خانم است که پاسداشت آن از اوجب واجبات است و کم توجهی به آن مستوجب عذاب الیم لذا تبرکات ویژه را به سوی ایشان سرازیر می کنم. هدیه تولد در تبریز تهیه شده و جای نگرانی نیست.
از تبریز به جمع دوستان و کانون گرم خانواده بازگشتیم تا مجددا بیکاری را از سر بگیریم.
کر و کور و لالتان می باشم
نقطه عطف سفر پیشنهاد های کاک هیوا و سفر کندوان بود که اولی افتضاح از آب درآمد و دومی عالی بود به تمام معنا. طبیعتا ولی عصر، شاه گلی و حرکت های اصلاحی! ... هم در اسکجوال سفرمان جایگاه ویژه ای داشت.
خدا سایه پدر و ماشینش را کماکان از سر ما کم نکند.
طبیعتا برای بنده آبگوشتی حاج عباس -خیابان تربیت- دلپذیر ترین مکان تبریز است یک بار اما در حین آبگوشت خوردن در یک جای دیگر، دیدیم آشپز غذا را روی شعله رها کرده و رفته که یکی از دوستان خواست وی را صدا بزند که جمله ای تاریخی بر زبان راند: آقا آب این آبگوشت "چنید".
لغت نامه دهخدا جلد سوم:"چنید" لغتی است کردی که همین الان وارد زبان فارسی شده که مردمان سقز آن را "چنیا" تلفظ می کنند مثال: ئاوه که ی چنیا .بگذارید نام این دوست باریک و دراز را افشا نکنم.
اما کندوان جای عحیب و بسیار دیدنی ای بود. خانه های که در دل کوه ساخته شده بود و هنوز هم مردم به همان سبک سیاق در آنجا زندگی می کردند. نکته جالب اینکه توریست ها راحت به داخل منازل رفت و آمد می کردند و بومی ها هم زندگی روزانه خود را تعطیل نمی کردند مثلا من وارد یکی از خانه شدم سری به اتاق ها زدم خانم مسنی داشت آشپزی می کرد و حضور من هم توجه اش را جلب نکرد. یکی از دوستان گفت وارد خانه ای شده که اهالی داشتد خود را برای ...
آماده می کردند. راست و دروغ اش پای خود نامردش.
عجب هوای نابی دارد این شهر، خنک و گاهی هم سرد.
عرض می شود که جمعه گذشته 27 ساله شدم و به میمنت این روز عزیز دوستان مراسمی در خور اینجانب تدارک دیده بودند که بنده نیز الطفات نموده و از آنها تشکر کرده و کادوهایشان را قبول کردم. هم سورپریز بود هم شین پریز! بچه ها دستتان درد نکند ایشالا در عروسیتان جبران کنم.
اما نکته حائز اهمیت تولد مریم خانم است که پاسداشت آن از اوجب واجبات است و کم توجهی به آن مستوجب عذاب الیم لذا تبرکات ویژه را به سوی ایشان سرازیر می کنم. هدیه تولد در تبریز تهیه شده و جای نگرانی نیست.
از تبریز به جمع دوستان و کانون گرم خانواده بازگشتیم تا مجددا بیکاری را از سر بگیریم.
کر و کور و لالتان می باشم
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۰۵/۲۰ ساعت 18 توسط عرفان شریفی
|
